موتورهای دو سوپاپ و چهار سوپاپ

موتورهای دو سوپاپ رایجترین نوع موتورهایی است که تا کنون ساخته شده اند و پایه اولیه موتورهای احتراق داخلی رفت و برگشتی محسوب می شوند. همانطور که می دانید در هر سیلندر یک سوپاپ برای ورود مخلوط هوا و سوخت و یکی برای خروج محصولات احتراق در نظر گرفته شده که سوپاپهای هوا جهت بالا بردن راندمان حجمی (افزایش شارژ سیلندر- راحتی تنفس موتور) دارای سطح بیشتری نسبت به سوپاپهای دود می باشند. ساخت این سیستم که دارای یک میل بادامک در بالا می باشد نسبت به نمونه های دیگر ارزانتر می باشد. اما این سیستم دو عیب عمده دارد:

 1: سوپاپها در این سیستم نسبتاً بزرگ هستند و دارای اینرسی بالا. بنابراین موتور نمی تواند با وجود آنها در دورهای بالا کار کند.

2: تنفس و بازدم موتور بدلیل محدود بودن سطح ورودی و خروجی سیلندرها نامناسب بوده (شارژ سیلندر پایین است، راندمان حجمی کم است) بنابراین توان خروجی موتور کم است.

اما موتورهای سه سوپاپه که در هر سیلندر آنها سه سوپاپ وجود دارد؛ دو سوپاپ برای ورود هوا و یکی برای خروج محصولات احتراق. این موتورها کمی نسبت به نمونه دو سوپاپ توسعه یافته اند چرا که سطح تبادل گاز بویژه در ورودی افزایش یافته و تنفس موتور بهتر شده است ولی این موتورها هم بدلیل وجود یک سوپاپ دود که نسبتاٌ بزرگ است و اینرسی بالا دارد محدودیت دور دارند.

نسل بعدی این موتورها 4 سوپاپه می باشد که در هر سیلندر آن دو سوپاپ برای ورود هوا و ذو سوپاپ برای خروج محصولات احتراقی وجود دارد. این موتورها علاوه بر تنفس راحت تر دارای بازدم مناسبی نیز می باشند و راندمان حجمی آنها نیز بالاتر از چند نمونه قبل می باشد. همچنین این موتورها می توانند در دورهای بالاتر کار کنند چرا که سوپاپهای آنها به اندازه ای کوچک هستند که این توانایی را به موتور بدهند.

 
امروزه استفاده از موتورهای 4 سوپاپه بویژه بدلیل ساختار مناسب آن (دو میل بادامک در بالا دقیقاً روی سوپاپها) بسیار رواج یافته است و قدرت و بازده خروجی آنها نیز در مقایسه با موتورهای قدیمی هم حجم بسیار بالاتر می باشد.

برخی از موتورهای مسابقه ای نیز پنج سوپاپ در هر سیلندر دارند. 3 سوپاپ برای هوا و دو سوپاپ برای دود که به مراتب راندمان آنها بالا می باشد.